مهرگان دومین جشن بزرگ ایرانیان دهم مهرماه همزمان با شانزدهمین روز از ماه زرتشتیان برگزار شد و زرتشتیان مقیم تهران با گردهمایی در این روز علاوه بر بزرگداشت مقام مهر، روز پیروزی فریدون و کاوه آهنگر بر ضحاک را گرامی داشتند.
برای مطالعه باقی متن بر روی ادامه مطلب کلیک کنید
ماه مدرسه، ماه مهربان، ماه مهرگان، ماه برداشت محصول، همه اين ها با ماه مهر عجين شده است كه نام خود را وامدار يكي از بزرگ ترين و مشهورترين ايزدان آريايي، «مهر» يا نام كهن آن، «ميثره / ميترا» است. نامي كه امروزه آن را «محبت» و «خورشيد» معني مي كنيم در حالي كه نام ايزد مهر هيچ يك از اين معاني را ندارد اما نقش او بر هر دو معني دلالت مي كند. در اهميت اين ايزد آريايي همان بس كه در تقويم ايرانيان، هم در ماه و هم در سال در راس نيمه دوم قرار مي گيرد. ماه هفتم، آغاز نيمه دوم سال و روز شانزدهم آغاز نيمه دوم ماه است. مهر در آيين هاي ديني نقش مهمي داشته كه بازمانده آن را تنها در جشن مهرگان مي بينيم. روز مهر (شانزدهم) از ماه مهر مصادف است با جشن مهرگان كه از زمره جشن هاي همنام شدن روز و ماه نيز هست. اين جشن همپاي نوروز بود و از اهميتي همچون نوروز برخوردار بود و اين اهميت تا روزگار ما هم تا حدودي ادامه يافت. در زمان هخامنشيان كه سال نو در پاييز آغاز مي شد، اين جشن در واقع جشن اول سال ايرانيان بود. اما از اواخر فرمانروايي داريوش بزرگ آغاز سال نو به اعتدال بهاري منتقل شد.
برای مطالعه باقی متن بر روی ادامه مطلب کلیک کنید
روز هاي ماه در ايران باستان نام هاي خاص داشتند و ازجمله روز شانزدهم هر ماه «مهر» بود. بنابراين «روز مهر» در ماه مهر (شانزدهم)، مهمترين روز آيين هاي مهرگان بود. آيين هاي مهر (جشن هاي مهرگان) پس از نوروز، مهمترين عيد ملي ايرانيان بوده است. نوروز با بهار و شكوفه و نويد بركت آغاز مي شد و مهرگان به خاطر پايان رسيدن كار جمع آوري محصول و آغاز شش ماهه شب هاي طولاني تر و سرما.
«مهرگان» ويژه آيين هاي سپاسگزاري به درگاه خداوند [اهورامزدا] كه اين همه نعمت را به انسان ارزاني داشته و نيز استفاده از اين فرصت براي تحكيم دوستي ها، محبت ها و عواطف انساني بوده است. به نظر بسياري از مورخان، «مهرگان» آيين الزام ايرانيان به دوستي كردن و مهر ورزيدن به يكديگر هم به شمار مي آيد. در گذشته، در روزهاي مهرگان (۴ تا ۶ روز) مردم مهماني هاي بزرگ برپا مي كردند و پذيرايي با ميوه تازه در مهرگان و ميوه خشك (آجيل و خشكبار) در نوروز؛ رسم تغييرناپذير ايرانيان از عهد باستان بوده است.
برای مطالعه باقی متن بر روی ادامه مطلب کلیک کنید
